Εν μέσω όλης αυτής της οικονομικής κρίσης που σαρώνει ανελέητα την Ελλάδα και τους περισσότερους πολίτες της, ίσως είναι λογικό να αναρωτιέται κανείς για τη σημασία της ατομική προσπάθειας όταν όλα γύρω μοιάζουν προδιαγεγραμμένα και δυσοίωνα. Με όποιον και να μιλήσω αυτήν την εποχή - οικογένεια, φίλους, γνωστούς - η κοινή ψυχολογική συνισταμένη είναι μία: απαισιοδοξία, αβεβαιότητα, στεναχώρια, ανησυχία, άγχος, φόβος για το παρόν και το μέλλον. Οι περισσότεροι Έλληνες καταβάλλουν πλέον μεγάλες προσπάθειες όχι για να ζήσουν καλά αλλά απλώς για να επιβιώσουν και να κρατηθούν από κάπου ενώ τα προσωπικά όνειρα του καθενός φαντάζουν πια μακρινές και άπιαστες πολυτέλειες... 

Προσπαθώντας να βρω κάτι θετικό στην περιρρέουσα ζοφερή ατμόσφαιρα, παρατηρώ ότι οι άνθρωποι επιστρέφουν αργά αλλά σταθερά στις παλιές ανθρωπιστικές τους αξίες: οργανώνονται ομάδες αλληλοβοήθειας και προσφοράς, προσφέρεται εθελοντική εργασία, ερχόμαστε πιο κοντά με τους ανθρώπους γύρω μας και βγαίνουμε σιγά-σιγά από το καβούκι μας επιστρέφοντας ξανά στη γειτονιά και στο δρόμο. Οι ειδήσεις για τους άστεγους και τους εξαθλιωμένους έχουν πάψει να είναι μία ακόμα δυσάρεστη και βαρετή πραγματικότητα κάπου μακρυά. Ζούμε πια σε πόλεις γεμάτες αστέγους και εξαθλιωμένους και δεν μπορούμε παρά να βοηθήσουμε και να βοηθηθούμε, προσπαθώντας ίσως να νιώσουμε λιγότερο μόνοι και λιγότερο ανίσχυροι μπροστά στη λαίλαπα της ανεργίας, της φτώχειας και της έλλειψης διεξόδων. Μέρος αυτής της διαδικασίας αποτελεί και η εσωτερική μας αναζήτηση. Η εξέταση της μέχρι τώρα πορείας μας μοιάζει αναπόφευκτη και ίσως τώρα είναι μια καλή ευκαιρία να γίνουμε αληθινά σοφότεροι σχετικά με τις αξίες και τις επιλογές μας. 

Χρησιμοποιώντας την Ταρό σαν εργαλείο και πρίσμα, επέλεξα τον Ιεροφάντη και τον Κρεμασμένο ως κάρτες της χρονιάς για το 2012. Κάνοντας μια απλή αριθμητική αναγωγή και χωρίς καμία διάθεση "προβλέψεων", νομίζω ότι έχουμε πολλά να σκεφτούμε και να ανακαλύψουμε για τον εαυτό μας και τη ζωή μας στην προκειμένη κρίσιμη φάση μελετώντας αυτές τις δύο κάρτες. 

Ο Ιεροφάντης συμβολίζει, κατά τη γνώμη μου, την ανάγκη να επιστρέψουμε στις πνευματικές αξίες. Η κατανόηση, ο σεβασμός, η συγχώρεση και η εκτίμηση των δομών που μας προστατεύουν - όπως είναι η οικογένεια, ο γάμος, οι γερές φιλίες - είναι τώρα περισσότερο απαραίτητες από ποτέ. Επίσης ο Ιεροφάντης συμβολίζει την καθοδήγηση και τις σωστές συμβουλές. Οι ηλικιωμένοι άνθρωποι που έχουν ήδη περάσει τραγικές καταστάσεις κι έχουν καταφέρει να επιβιώσουν, μπορούν να μας συμβουλεύσουν σωστά και να μας εμπνεύσουν ώστε να βρούμε λύσεις στα καθημερινά μας προβλήματα. Επίσης, ο Ιεροφάντης, λειτουργεί και ως πρότυπο γνώσης. Είμαστε σίγουροι ότι μάθαμε το μάθημά μας; Έχουμε στ' αλήθεια κατανοήσει τι πρέπει να αποφύγουμε εφ'εξής; Η επαφή με τις πνευματικές μας αξίες μπορεί τώρα να αποκατασταθεί και να μας στηρίξει στη δύσκολη χρονιά που έχουμε μπροστά μας. Αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό. 

Ο Κρεμασμένος συμβολίζει την θυσία, την αναμονή αλλά και την αλλαγή οπτικής. Ίσως είναι πια καιρός να εγκαταλείψουμε κάποιο όνειρο ή κάποια φιλοδοξία που είχαμε και να δούμε τη ζωή με άλλο μάτι. Ο Κρεμασμένος είναι μια έντονα πνευματική κάρτα, όπως και ο Ιεροφάντης, και μας προτρέπει να δείξουμε υπομονή και μεγάλη αντοχή στις επερχόμενες διαδικασίες αλλά και την ανάλογη συνειδητότητα σχετικά με τις επιλογές και τις δυνατότητές μας. Τώρα μπορούμε να γίνουμε πιο ευέλικτοι και λιγότερο επικριτικοί με τους άλλους αλλά και με τον εαυτό μας. Αν δεχτούμε να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες στωικά, χωρίς γκρίνια, αλλά προσπαθώντας να κερδίσουμε σε προσωπική γνώση, τότε σίγουρα θα μπορέσουμε να εκμεταλλευτούμε τις ευκαιρίες που θα έρθουν, αφού θα είναι  ευκολότερο να τις διακρίνουμε!

Ίσως δεν είναι σύμπτωση ότι και οι δύο κάρτες συμβολίζουν πρωτίστως τη γνώση και τη συνειδητότητα: ο Ιεροφάντης συμβολίζει τη γνώση που εκπορεύεται από την συλλογική πνευματικότητα που διδάσκεται και εμπνέεται από κάποιον πνευματικό ηγέτη ή τη θρησκεία και τη φιλοσοφία που ασπάζεται ο καθένας. Ο Κρεμασμένος από την άλλη συμβολίζει τη γνώση που αποκτάμε μέσω των δυκολιών που αντιμετωπίζουμε στη ζωή. Ώρα είναι λοιπόν να δεχτούμε τη γνώση αυτή, να την κάνουμε κτήμα και συνείδηση μας. 

Ίσως όλα αυτά ακούγονται λεπτομέρειες μπροστά σε σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα. Δεν είμαστε όμως μόνο ύλη. Είμαστε και πνεύμα και αυτήν ειδικά την εποχή πρέπει να ξαναβρούμε τη δύναμη μέσα μας για να στηρίξουμε τον εαυτό μας και τους γύρω μας. 

Εύχομαι σε όλους μια καλή χρονιά, με πολλή αγάπη και κυρίως, αλληλεγγύη. 

Να είστε καλά!
Σεραφειμίδου Δήμητρα


(Υ.Γ. Οι φωτογραφίες είναι από το Paulina Tarot)